Mijn blog wordt een ‘van de hak op tak’ verhaal; geen blogs met een chronologische volgorde. Maar goed, zo is het leven ook niet denk ik dan maar.
Hulp voor mijzelf
Inmiddels zijn we al jaren onderweg met hulp voor onze jongens en inmiddels mag ik er zelf aan geloven. In het verslag staat het volgende;
Vader is een grappige en zorgzame man, die duidelijker zijn grenzen kan aangeven. En er staat meer hoor, maar dit is voor mij de essentie.
En over moeder:
Moeder is een hele lieve en zorgzame vrouw (….) waarbij moeder minder oog heeft voor haar eigen grenzen. Het ‘pleasen’ en het maken van een grapje zijn de copingsstrategieën die moeder toepast, die haar enerzijds veel opleveren maar anderzijds ook veel kosten. Moeder heeft het advies gekregen voor een individueel traject, waarbij gedacht wordt aan Schematherapie.
Vader en moeder
Ok, laten we het eerst even hebben over het feit dat ik het vreselijk vind om in een verslag (of waar dan ook) om als ‘moeder’ aangesproken te worden. Ja, ik ben de moeder van, maar ik ben vooral ‘Miss Atlas’ (zou ik toch bijna mijn eigen naam opschrijven; daar zou mijn anonimiteit gaan haha).
En ik vind het al zo moeilijk om mijzelf te zijn als moeder; want ik weet dat ik teveel op ga in het ‘moederen’ en dat pleasen, ja, dat is echt wel zo.
Maar wat mij het meest irriteert… dat ik een lieve en zorgzame vrouw ben; en mijn man GRAPPIG en zorgzaam! Ik vind mijzelf veel grappiger namelijk!!
Het is maar net waar je je druk over maakt natuurlijk 🙂
No responses yet